-महाकवि लक्ष्मीप्रसाद देवकोटाको

शीर्षकविनाको अङ्ग्रेजी कविताको नेपालीमा अनुवाद

मध्य रातको नीरबखतामा पिल्पिलाउँदो मधुरो प्रकाशमा

सम्पूर्ण संसारमा आँखामा छाएको बेला मेरो आत्मामा प्रश्न उठ्छ-

"जीवनको सार के हो ?"

करुणामयका अश्रुकण जस्ता सहस्रौं ताराहरु टिल्पिल टिल्पिल गर्छन्ः

र मनले खालि चाल पाउँछ ः

जीवन Û ओ जीवन Û अफशोच Û तेरो चोला, तेरो बास छोटो छ ।

"ताराहरू ती पानीका थोपाहरू जस्ता छन्, आँखामा टल्कने थोपाजस्ता छन्

आकाश रङको कमलको फूलजस्ता नीला पत्रमा रहने

पानीका बिन्दुजस्ता छन् ।" आकाश त्यस्तै भन्छ । अनि भन्छ

"जीवन, ओ जीवन Û अफशोच Û

पानीका थोपाजस्तै छ, संसार पनि उस्तै छ ।

त्यसो भए हे परमेश्वर Û यी सबै सौन्दर्य, यी सबै शोभा के को निम्ति ?"

गम्भीर स्वरले मेरो आत्माले प्रश्न गर्छ ः

"झर्दो आँसुमाथि यी सबै प्रकाश के को निम्ति ?

ईश्वर भन्छन्- समय र स्थान दुवैलाई बेग्लाबेग्लै तताउँछु

मेरा निर्मित मेरा आˆनै रश्मिहरू मैले बनाएका ती बेग्लाबेग्लै टुक्राहरूमा बस्छन्

मेरो आˆनो सुवास मैले तिनीहरूमा फुकिदिएको छु ः

मेरा फूलहरू रङ्गीचङ्गी फूलहरू नै फुलाउने गरेकी हुँ

कमलदलको काखामा बसेका जलबिन्दुबाट यो सौन्दर्य उब्जेको हो

जुन तिनीहरूको मुटु हो ।"

अनु ः देव रञ्जित