मनमा राखेँ तनमा राखेँ शिरमा सजाएँ

सुरमा तिम्रो मिलाई लय बाँसुरी बजाएँ ।

उघारेँ आँखा मिलाई भाखा पाखामा नचाएँ

मृगका पाठा मयूर बुट्टे तिमीमै सजाएँ ।।

जे लेख्छु ऐले अक्षर तिमी स्वरूप तिम्रै यो

टलक्क टल्की झलक्क झल्की मसामु उदायो ।

ममात्र होइन सबैमा देख्छु स्वरूप तिम्रै त्यो

पूजाका थाली अक्षताभित्र तिमी नै सजेको ।।

अँधेरी रात उघारी ढोका ढोकाकै छेउमा

आरती बल्यौ उजेलो पारी दिलले दिलमा ।

मानवताका गाएर गीत संसार घुमेछौ

स्वतन्त्रताका पखेटाभित्र प्रकृति चुमेछौ ।।

पातको प्रीति फुकाई फर्फर प्रेमको संसार

गाउँमा ल्यायौ, बस्तीमा ल्यायौ प्रेम भो संसार ।

ठालुसिङ काँपे आलुसिङ काँपे सामन्त काँपेछन्

निरङ्कुश बाँच्ने शासक तिमै्र सामुमा काँपे झन् ।।

चन्द्रमा छोई कसम खायौ चन्दकै सामुमा

झल्मल बत्ती चन्द्रको जस्तै बालेर धर्तीमा ।

पूजारी तिमी हे प्रजातन्त्री Û प्रजाकै तन्त्रमा

जिन्दगी सारा समर्पण गर्‍यौ मानव मन्त्रमा ।।

गरिब रोए हसायौ हाँस्ने सामन्त रुवायौ

अन्यायी माथि बज्रझैँ बज्री न्यायलाई हँसायौ ।

पर्वाह केही गरेनौ आफ्नो आफूलाई रुवायौ

'रोएर आफू हँसाउने संसार' सन्देश सुनायौ ।।

नसके पनि उचाइँ चुम्न उडान तिम्रो त्यो

मनको मैलो पखाल्न हेर्छु उडान तिम्रो त्यो ।

असल तिम्रो सम्झेर मात्र रमाउँछ दिल यो

त्यो दिलभित्र यो दिल राखी अग्लन्छ माथि यो ।।

मनमा राखेँ तनमा राखेँ शिरमा सजाएँ

सुरमा तिम्रो मिलाई लय बाँसुरी बजाएँ ।

सबमा राखेँ सर्वाङ्ग तिम्रो दिलमा टसाएँ

उघाँर आँखा मिलाई भाखा गीतमा नचाएँ ।।